Logo brugutrecht.nl


Koos van Schaik, al vijftig jaar lid en daarmee ook het oudste lid van URC Rugbyclub. Hij weet genoeg verhalen over de vereniging te vertellen.
Koos van Schaik, al vijftig jaar lid en daarmee ook het oudste lid van URC Rugbyclub. Hij weet genoeg verhalen over de vereniging te vertellen.

Rugbyclub URC viert jubileum

Zijn motto is 'Geniet van het leven, het duurt maar even en in het laatste pak zit toch geen zak'. Dat is hoe de 80-jarige Koos van Schaik in het leven staat. Al vijftig jaar is hij lid van de Utrechtse Rugby Club. Komende week is het feest wanneer de club haar 50-jarig bestaan viert.

UTRECHT - "Het idee voor een rugby club in Utrecht kwam van Willem van Wolferen, onze eerste voorzitter. Na de oprichting trainden wij de eerste keer met acht man, in de avonduren op een openbaar knollenveld langs de Kromme Rijn in Utrecht. Kleedruimte hadden we niet, omkleden deden wij in mijn V.W. bus. Daar stond dan een kratje bier voor na het trainen", lacht hij.
Iedere dinsdag en donderdag is Koos van Schaik nog steeds in de fitnessruimte te vinden, het liefst stapt hij nog zelf het veld op met het eerste team. "De eerste man die ons trainde kwam uit Schotland, David Reed. Een echte rode Schot die hoogleraar was aan de Universiteit van Utrecht. Al gauw namen twee beroepsmilitairen van de Kromhout kazerne de training over. Zo konden wij trainen op het sportterrein van de Kromhout kazerne." Met het team van weleer heeft hij nog steeds contact. "Op mijn 80e verjaardag waren er veel oud ploeggenoten, zelfs uit Italië en Ierland." Hij vertelt over avonturen en reizen naar rugbywedstrijden in het buitenland, maar ook over kattenkwaad. "Wij speelden ooit een toernooi waar Rugbyclub t Gooi aanwezig was. Die hadden een bok als mascotte. Tegen twee jongens heb ik gezegd: 'Jullie krijgen allebei een knaak, wanneer jullie die bok in mijn busje zetten'. Op de terugweg zegt mijn vrouw 'wat hoor ik nou steeds', dat was dus Diederik, de bok. Diederik werd uiteraard weer terug bezorgd bij 't Gooi, maar het was de humor die het team van URC zo sterk maakte."

Reageer als eerste