Logo brugutrecht.nl


Foto: Peter Le Nobel

Het platteland

Elke ochtend en middag zie ik de files groeien, gewoon hier in de wijk. Leidsche Rijn lijkt drukker en voller te worden. Toch voelt dat verder niet echt zo, behalve als ik mijn auto bij school wil parkeren of mijn kind op ga halen bij UVV. Dat doe ik dus ook steevast met de fiets om files en parkeerproblemen te voorkomen. Verder blijft het echt nog steeds veel ruimtelijker, rustiger en groener dan het centrum van Utrecht. Toch wordt Leidsche Rijn met het nieuwe centrum en op elk onbebouwd veldje een nieuwbouwproject steeds voller en stadser. Dat heeft gelukkig ook veel voordelen, want door alle voorzieningen in en om de wijk wordt het wonen hier alleen maar leuker. Daarbij houd ik het plattelandsgevoel nog altijd vast door wekelijks boodschappen te doen bij de plattelandswinkel van de broers Goes.

De stad is hier ver weg

Elk weekend laad ik mijn fietsmand of achterbak vol met fruit, groente, yoghurt, eieren en kaas. In december kerstbomen en oliebollen, bier van Maximus, houten kistjes… Afgelopen weekend zag ik dat ze ook brood gaan verkopen. Nog minder reden om naar een supermarkt te gaan in het weekend. Toen wij hier kwamen wonen was het aanbod veel beperkter. Er was zelfs een tijd dat er alleen eigen geteelde producten verkocht mochten worden, maar gelukkig was dat al snel weer voorbij. Na een paar keer heen en weer verhuizen kreeg de winkel zijn huidige omvang. De kinderen gaan nog steeds graag mee naar meneer Goes, zoals de winkel bij ons thuis nog steeds genoemd wordt. Mijn oudste zei dat als peuter altijd. Ze zijn inmiddels veel te groot voor de tractor, maar met een beetje moeite lukt een rondje rijden nog steeds. Hoe fijn zijn de loslopende kippen en de appel die ze altijd krijgen? Het blijft leuk om dan ook meteen te zien van welke bomen de appels komen. Ik kan enorm genieten van de stad, maar ook van dit stukje platteland om de hoek, waar de stad even heel ver weg is.

Colette van den Andel

Reageer als eerste
Meer berichten