Logo brugutrecht.nl


Foto:

Zo heerlijk rustig….

Stadsleven is het ruiken van wiet en van lachgaspatronen tussen de stoeptegels. Ik heb nooit de behoefte gehad een jointje op te steken, een spuit in m'n arm te schuiven of mijn neus als stuffzuiger te gebruiken.

Wiet vind ik stinken, spuiten vind ik eng en lachgas maakt me niet vrolijk. Maar ik heb er geen enkele moeite mee dat anderen dat wel doen. Tenzij het overlast oplevert, voor mij of anderen.

's Nachts roepen wel eens mensen dronkemanspraat door de straten, maar die galmt meestal snel weg. Behalve deze nacht. Na een nachtelijke wandeling kwam ik weer thuis, moe, na een gezellige avond in de kroeg.

Een man in een elektrische rolstoel reed met een aardige snelheid mijn richting op. De oude stoep was niet vlak meer, de rolstoel schudde ervan en de snelheid liet het karretje bijna omslaan.

De man zei iets, maar ik kon hem niet verstaan. Het was onverstaanbaar gemompel. Aan de andere kant van de straat kwam een man aanrennen die de rolstoelmeneer blijkbaar herkende.
Wa-eh, wa-eh, kloffak!
Verdomme, wanou!


De kale man, zonder tanden, droeg een t-shirt met lichtgele en bruine vlekken en zijn schoenen waren gescheurd. "Henk! Henk!" riep de man.

De rolstoel reed hard weg, een doodlopende straat in. Henk hoorde de kale man niet, of hij deed of hij hem niet hoorde.

De rolstoel kon geen kant meer op in het doodlopende straatje. Toch kwam de de kale man naar Henk toe rennen, alsof de rolstoelmeneer elk moment kon ontsnappen.

Ze begonnen een gesprek. Ik heb geen idee waar het over ging, maar het leek me nogal ongepast om ernaar te vragen.

Ik had hen waarschijnlijk niet eens verstaan. Henk stapte uit het wagentje en ging ernaast staan.

Toen ik naderbij kwam, ik moest in het straatje zijn, kwam de wietwalm mijn kant op.

De rolstoelmeneer hield de kale, die een nieuwe joint in zijn mond had gestoken, een vuurtje voor.

"Woemerdoem, verdomme! Tyfusj!" hoorde ik de rolstoeler vloeken, met een zachte slissende 's'.

"Wa-eh, wa-eh, kloffak! Verdomme, wanou!" sliste hij dwingend.

Het is het begin geweest van een ruzie die die nacht nog lang aanhield. Tot mijn buurman het niet meer uithield en de politie belde.

Meer berichten




Shopbox