Logo brugutrecht.nl


Foto: Peter Le Nobel

Een koude tosti

In juni is het altijd weer aftellen tot het begin van de vakantie. Nog twee weken en dan 'mogen' we weer. Even later is het dan eindelijk zover. Wanneer de stress over het juiste gewicht van de koffer is overwonnen, wacht de vraag of de vakantieplek er net zo mooi uit ziet als in de brochure. Dit jaar gingen wij voor het eerst naar het Griekse eiland Zakynthos.
Het kleinschalige hotel dat we hadden uitgekozen, na vier jaar op Gran Canaria in een veel groter hotel onze vakantie te hebben doorgebracht, opende pas eind april van dit jaar haar deuren. Het 'boeken' was vooral gebaseerd op de 'artist impressions'. De foto's, zoals het er uit zou gaan zien na de officiële opening, moesten er in het echt dan ook zo uit zien.

De mevrouw van het reisbureau, via wie wij al jaren tot volle tevredenheid onze reisjes boeken, kwam toevalligerwijs uit op dezelfde locatie. Zij ging eind juni richting het schildpaddeneiland, wij volgden twee weken later. De 'artist impressions' bleken te kloppen. Een mooi, maar niet al te groot complex.

Eenmaal gearriveerd op de vakantiebestemming waren de eerste woorden die ik hoorde: 'de tosti is koud'. Er waren dus nog meer Nederlanders. Toch maar eens die tosti proberen die in de middag als snack werd aangeboden en er best lekker uit zag. Niets mis mee, was mijn eerste gedachte nadat ik er een had besteld. Ook de volgende dag smaakte die prima.

De klagende tostimeneer vond wel meer niet goed, lieten wij ons influisteren. Toen ik hoorde dat hij uit Leidsche Rijn kwam, de wijk waar ik werk, gingen mijn korte haren toch enigszins omhoog staan. Dat is wel erg dicht om de hoek. Maar als de vakantievierder die ik ben, heb ik het er maar bij gelaten.

Een stukje verder zat ook een familie uit Vleuten en zo was Zakynthos toch een stukje dichterbij dan die drie uur vliegen in eerste instantie deed vermoeden. Al met al was het een leuke vakantie op een mooi en vooral groen eiland. De sirtaki ontbrak uiteraard niet tijdens de Griekse avond, wel werd dat opgevolgd door een slordige zeventig minuten Hollandse muziek. Het was een mooie actie tijdens de dertien dagen die wij op Zakynthos doorbrachten.

Samen met een man uit Rotterdam besloot ik met de fooienpot langs te gaan bij de aanwezige mensen die een verzoekje deden voor een plaatje. Dat er even later nummers van Django, wie kent hem niet… en André Hazes door de boxen schalden, nam ik voor lief. Dat de fooienpot daarna gevuld was met een goede 150 euro voor zowel de mannen achter de bar als de twee medewerkers van het restaurant, die nog even bleven 'plakken', zorgde voor een grote glimlach.

De zeurende tostimeneer, die ook zijn bijdrage in de 'pot' deed, was eigenlijk best een aardige vent. De sirtaki was uiteraard de laatst aangevraagde plaat waardoor de Griekse avond in stijl werd afgesloten. De vakantie zit er weer op, maar de herinnering blijft. Het aftellen naar de volgende vakantie is begonnen. Nog 51 weken te gaan….

Meer berichten




Shopbox