Foto: Echt Mooij fotografie

Leergaloos legt verbinding tussen jong en oud

Roberto Cancian

Senioren vinden het leuk om hun kennis en ervaring over te dragen. Voor leerkrachten is het met volle klassen en een groot takenpakket een aanwinst om gedurende een aantal uren per week te kunnen beschikken over een paar extra ogen, oren en handen. Een win – win situatie dus. De missie van Leergaloos is het verbinden van generaties. Senioren, leerkrachten en kinderen leren over en weer van elkaar.

Regio - Met een proefproject introduceerde initiatiefnemer Jennet Boon het Zwitserse concept van maart tot juli 2016 op drie Utrechtse basisscholen. Het werd zeer positief beoordeeld door zowel de scholen als de senioren, waarmee de basis was gelegd voor een verdere uitrol. "Inmiddels zijn er op 30 scholen in totaal 45 senioren actief. Er hebben nog meer scholen interesse getoond dus ook het werven van senioren gaat door", vertelt ze enthousiast.
Vanaf het eerste uur is Ans Turkenburg al actief op basisschool De Oase in Leidsche Rijn. "Ik heb een advertentie gezien en daarop gereageerd omdat dit me leuk vrijwilligerswerk leek en dat is ook uitgekomen. Zelf woon ik in de wijk Terwijde in Leidsche Rijn en soms kom ik buiten schooltijden de kinderen tegen bij het boodschappen doen of in het Máximapark, Er wordt dan altijd heel enthousiast gereageerd", vertelt ze met een lach op haar gezicht.
Initiatiefneemster Jennet Boon hoort het met plezier aan. "Er is altijd behoefte aan meer vrijwilligers. In Leidsche Rijn en Vleuten slaat het project goed aan, wie weet volgt De Meern ook nog. Er is altijd eerst een gesprek met de directeur, waarna in het team wordt besproken wie een extra paar ogen in de klas kan gebruiken. Wij kijken op onze beurt weer waar een vrijwilliger affiniteit mee heeft."

De meeste vrijwilligers ondersteunen op een basisschool in hun eigen buurt. Kinderen zien zo hun andere 'juf' ook in de wijk wanneer ze niet op school zijn. ''Sommige vrijwilligers zijn dit schooljaar al aan hun derde jaar op school begonnen. Leerkrachten geven aan dat ze er erg mee geholpen zijn", geeft Boon aan.
Dat bevestigt de 69-jarige Ans Turkenburg. "Het contact met de kinderen en de leerkrachten vind ik leuk. Je kunt echt iets betekenen voor hen. Je helpt de kinderen, ontlast de leerkracht en kinderen vinden het leuk om te horen hoe dingen vroeger gingen. De verbazing van de kinderen als je vertelt dat er vroeger geen televisie was en geen mobieltjes. Vooral als je vertelt hoe dingen waren toen ik zo oud was als zij nu zijn. Mailen en appen kennen ze, het schrijven van een brief is minder bekend. Dat je die in een envelop doet, daar een adres op schrijft en een postzegel op doet. Dat is best vermakelijk. De kinderen vinden het erg leuk wanneer ik er ben en ik geniet er ook van."

Meer berichten