‘In de oorlog wist je wie de vijand was, nu weet je ‘t niet’


<p>De 98-jarige mevrouw Den Boesterd hoopt Jan van Zanen te verwelkomen op haar 100e verjaardag. Foto: Roberto Cancian</p>

De 98-jarige mevrouw Den Boesterd hoopt Jan van Zanen te verwelkomen op haar 100e verjaardag. Foto: Roberto Cancian

‘In de oorlog wist je wie de vijand was, nu weet je ‘t niet’

  Nieuwsflits

VLEUTEN - Twee weken terug werden de bewoners van verpleeghuis Parkhof verwend met een kerstpakket. “Jullie brengen de zon bij ons naar binnen”, zei de 98-jarige mevrouw Den Boesterd destijds. Afgelopen week keek ze vooruit naar de kerstdagen en naar het nieuwe jaar. “Ik ben de oudste bewoonster hier, maar wel de beste”, zegt ze met een knipoog.

In haar aanleunwoning ziet het er netjes en verzorgd uit. Klagen over dat niet alles mogelijk is in verband met Covid-19 doet ze niet. “In de oorlog wist je wie de vijand was, nu weet je het niet”, zegt ze nuchter. Ze was amper 18 jaar toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Dat ze nu gerookte zalm kon eten met de kerstdagen, vond ze heerlijk. “Veel mensen weten niet wat oorlog is. De kerstdagen en de Hongerwinter van 1944 waren veel erger dan deze tijd, waarin niet alles mogelijk is. Toen hadden we geen gas, geen licht en geen water. Wij woonden in een bovenhuis en in die dagen was er geen bovendruk. Dan ging mijn broertje naar de buren om daar in de kelder water te halen, dat kwam er met druppeltjes uit. Echt schoon was het niet, we moesten er wel zuinig op zijn.”

‘Mensen hebben te veel’

Nu, bijna tachtig jaar later, heeft ze nog steeds moeite met het weggooien van eten. “Mensen hebben te veel. Ik ben in 1950 getrouwd en had veel spullen van toen nog steeds toen ik hier drie en een half jaar terug kwam wonen.” Mevrouw Den Boesterd werd geboren in de Dirkje Mariastraat in Utrecht. “Daarna heb ik 66 jaar in de Prinsenstraat gewoond. Ik was het tweede kind van in totaal vijf kinderen en ging naar de huishoudschool, omdat mijn moeder zei je gaat toch trouwen. Ik heb altijd voor emancipatie gevochten. Tegen mijn man zei ik; op de trouwfoto sta ik ook naast je.” Haar man leerde ze kennen in het Militair Hospitaal, waar ze werkte na de oorlog. “Hij was verzetsstrijder in de oorlog en zat met mijn broer op de HBS.”

Verdiend

Dan vertelt mevrouw Den Boesterd over de oorlog en de coronacrisis, waar we nu te maken heeft. Tussendoor komt een medewerkster het menu voor de komende dagen brengen. “Ik bewonder u enorm. U verdient het echt om in de krant te komen”, zegt ze tegen mevrouw Den Boesterd. “De mensen hier zijn goed en het eten is prima. Het is niet te vergelijken met vroeger, nu hebben we toch alles. Toen had ik niet eens schoenen. Sinds ik hier woon heb ik nieuwe meubels maar ook veel dingen weggedaan. Ook boeken en herinneringen aan de oorlog.”

Honderdste verjaardag

Vervelen doet ze zich niet in haar gezellige woning. “Ik kijk voetbal, mag graag puzzelen en lezen en volg de politiek. Bang voor de dood ben ik niet. Oud-burgemeester Jan van Zanen zei ooit bij een herdenking van de verzetsstrijders dat hij langskomt wanneer ik mijn honderdste verjaardag vier. Dat zou leuk zijn.” In deze tijd kijkt ze goed uit wat ze doet. “Wij eten in kleine groepjes en het is uitkijken en goed oppassen. Eerste Kerstdag heb ik bij mijn dochter doorgebracht, de dag erna hebben we hier gegeten. Het is bijna 2021, de tijd gaat snel.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden