Rob Rijk doet zaterdag 20 juli tussen 15.30 en 16.30 uur een Werelduurrecordpoging touwsprongen bij Sportcity Leidsche Rijn.
Rob Rijk doet zaterdag 20 juli tussen 15.30 en 16.30 uur een Werelduurrecordpoging touwsprongen bij Sportcity Leidsche Rijn. (Foto: )

Wereldrecordpoging in touwsprongen

  Sport

Roberto Cancian

Boksen als metafoor ervaren

Op zaterdag 20 juli aanstaande zal de 61-jarige Rob Rijk bij SportCity Leidsche Rijn een aanval doen op het wereldrecord aantal keren touwsprongen in een uur. "Een droomwens om uitzonderlijke prestaties neer te zetten en een goed doel te steunen, gaat op die manier in vervulling", geeft de inwoner van De Meern aan. Na een uur hoopt Rob Rijk, die in het dagelijks leven als zelfstandige een praktijk in coaching en hypnotherapie heeft, het wereldrecord van 12.720 sprongen te hebben verbeterd. Dat record is nu van Amerikaan Peter Nestler, zevenvoudig Wereldkampioen Jumprope.

DE MEERN - Met zijn actie 'Springen voor Het Vergeten Kind' hoopt hij een mooi bedrag op te halen voor Stichting Het Vergeten Kind. Langdurig blessureleed deed Rob Rijk op zijn 60e jaar besluiten het roer volledig te gooien. Hij startte met intensieve oefeningen om zijn 'spiercorset' sterker en soepeler te maken. Daarnaast trainde hij op de bokszak en met het springtouw. "Niet alleen nam gaande weg het blessureleed af, tijdens het oefenen kwam ik regelmatig in een ontspannen ritme en bereikte steeds betere resultaten." Een uur lang ononderbroken touwspringen motiveerde hem het werelduurrecord te willen verbeteren. "Een droomwens om uitzonderlijke prestaties neer te zetten en tegelijkertijd een goed doel te steunen, gaat in vervulling", geeft hij aan. Waarom touwspringen? "Vanuit mijn passie voor de bokstrainingsonderdelen, 'touwspringen' en 'punches' kom ik tijdens het trainen regelmatig in een 'flow'. Naast dat ik geniet van dit vrije gevoel, behaal ik op een ontspannen manier topprestaties. Ik kan mij nog herinneren dat ik als jongetje van acht jaar in de huiskamer op een flatje in Utrecht regelmatig mocht boksen met mijn opa. Zo hadden we van vier stoelen en een elastiek een boksring gemaakt en mocht ik proberen mijn opa op zijn buik te raken. Wanneer ik hem had geraakt, groeide ik van trots. Die trots had ik later hard nodig. Mijn moeder, gevormd door het Jappenkamp, gaf mij de boodschap mee dat je moest knokken in het leven. Maar dat knokken ging mij juist niet goed af. Als speels en rebels ventje kwam ik op de kostschool regelmatig in gevecht. Vaak ging dat niet goed en omdat ik dat moeilijk kon verkroppen, stapte ik naar een boksschool. Het lukte me om mij in vijf jaar naar de Nationale Top te boksen. Echter, het boksen werd voor mij zó belangrijk, dat ik gefixeerd raakte op het 'moeten' presteren. Zo ontstond er buiten de ring een tegenstander in mijn hoofd waar ik niet van kon winnen." Nadat zijn armen blokkeren in een gevecht, verdiept hij zich niet veel later in de sportpsychologie waarna hij in 1987 een instituut voor mentale sporttraining start. Rob Rijk is blij dat hij zich kan inzetten voor het goede doel. "In Nederland wonen veel kwetsbare kinderen die niet meer thuis wonen, zijn verwaarloosd of mishandeld. Stichting Het Vergeten Kind organiseert activiteiten en evenementen die een directe positieve invloed hebben op het leven van deze kinderen."

Meer berichten